Sabah Kemal Kılıçdaroğlu ile aynı masada kahvaltı yaptık, sohbet ettik, tokalaştık. Akşam ise CHP'nin Kocaeli programında gazeteciler olarak saldırıya ve hakarete maruz kaldık. Üstelik tek yaptığımız yaşananları görüntülemekti. Sabah basın özgürlüğünden söz edilirken akşam kameralarımıza müdahale edildi. Şimdi CHP'ye soruyorum: Hani basın özgürlüğü olacaktı?
14 Kasım Cumartesi günü sabah saatlerinde Kemal Kılıçdaroğlu ile kahvaltı programında bir araya geldik.
Güzel bir sohbet gerçekleştirdik. Tokalaştık, fotoğraf çektirdik. Hatta tokalaştığımız fotoğraf CHP'nin genel sayfalarında da paylaşıldı. Ben de kendi sosyal medya hesabımdan paylaştım.
Her şey gayet güzeldi. Ortada ne bir gerginlik vardı ne de herhangi bir sorun.
Sabah başlayan programı akşam da takip etmek üzere Kocaeli Kongre Merkezi'ne gittik.
Çünkü bizim işimiz gazetecilik.
Sabah kahvaltı programını takip ettiğimiz gibi akşamki programı da haberleştirecektik.
Ta ki o olaylar yaşanana kadar...
SABAH TOKALAŞTIK, AKŞAM SALDIRIYA UĞRADIK!
Sabah aynı masada oturduğumuz, sohbet ettiğimiz insanların programında akşam gazeteciler olarak hedef haline geldik.
Salonda basın mensuplarına ayrılan bölümde görevimizi yapıyorduk. Bir anda arbede yaşandı. Bağrışmalar yükseldi.
Biz de doğal olarak kameralarımızı o yöne çevirdik.
Çünkü bir gazetecinin yapması gereken tam olarak budur.
Ancak yaşanan kavgayı görüntülememiz bazı kişileri rahatsız etti.
Önce ellerindeki bayraklarla görüntü almamızı engellemeye çalıştılar. Ardından telefonlarımıza müdahale ettiler.
Benim telefonumu da elimden almaya çalıştılar.
Üstelik bunlar yalnızca anlattığımız olaylar değil. Görüntüler elimizde, hepsi kayıt altında.
Şimdi soruyorum.
Sabah basın özgürlüğünden bahsedenler, akşam gazetecilerin görüntü almasını neden engellemeye çalıştı?
TÜRK BAYRAĞINI BİLE BİZE VURMAK İÇİN KULLANDILAR!
Yaşadığım olayların en üzücü taraflarından biri de buydu.
Türk bayrağı...
Hepimizin ortak değeri, bağımsızlığımızın simgesi.
Ancak o salonda yaşanan arbedeyi görüntülediğimiz sırada ellerindeki Türk bayraklarıyla bize vurdular.
Sırf kavga görüntülerini çekiyoruz diye!
Bunun nasıl bir açıklaması olabilir?
Bir gazetecinin kamerasını engellemek için Türk bayrağı kullanılır mı?
Yetmedi, cep telefonlarımızı almaya çalıştılar.
Bizzat bana yönelen bir kişi, koltukların üzerinden gelerek telefonumu elimden almak istedi.
Bu olayın görüntüleri de mevcut.
Kimse yaşananları inkâr etmeye kalkmasın. Elimizde kayıtlar var.
SALON BOŞSA BOŞ HABERİ YAPARIZ!
Bir konuyu da açıkça söylemek istiyorum.
Biz gazeteciyiz.
Salon doluysa dolu olduğunu yazarız.
Boşsa boş olduğunu yazarız.
Işıklar kapatılmışsa bunu da haber yaparız.
Bayraklar toplatılmışsa onu da görüntüleriz.
Bir yerde kavga çıkmışsa kameramızı açarız.
Kimse bizden gerçekleri gizlememizi beklemesin.
Salon boş diye haber yaptığımızda kimse bize saldıramaz. Kavga görüntüsü çektik diye kimse telefonumuza el uzatamaz.
Haberimizi beğenmeyebilirsiniz. Eleştirebilirsiniz. Açıklama yapabilirsiniz.
Ama saldırıya bahane üretemezsiniz.
Gazetecilik, siyasi partilerin istediği görüntüleri çekmek değildir.
Biz oraya kimseyi memnun etmeye değil, kamuoyunu bilgilendirmeye gidiyoruz.
SABAH GAZETECİYDİK, AKŞAM PROVOKATÖR MÜ OLDUK?
Olaylar sırasında yalnızca ben değil, diğer meslektaşlarım da müdahalelere maruz kaldı.
Serkan Üldeş, Suriye Çatak Tek, Yavuz Solmaz, Meltem Armağan, Beyza Akgüneş ve diğer basın mensuplarına yönelik müdahaleleri de gördüm.
Üstelik bir noktada bize dönerek “Bunlar provokatör” dediler.
Sonra “Gazeteciler buradan gitsinler, terk edin burayı” sözleri yükseldi.
Sabah aynı masada oturduğunuz, tokalaştığınız gazeteciler akşam ne oldu da provokatör ilan edildi?
Sabah fotoğrafımızı kendi sayfalarınızda paylaştınız.
Akşam görüntü çektiğimiz için hedef haline geldik.
Biz değişmedik.
Sabah da gazeteciydik, akşam da gazeteciydik.
Sabah güzel sohbeti haberleştirdik, akşam yaşanan kavgayı görüntüledik.
Demek ki bazıları için sorun gazetecilik değil, çekilen görüntüler.
KARAKOLA GİTTİK, ŞİKAYETÇİ OLDUK!
Yaşananların ardından avukatımızla Sümer Polis Merkezi Amirliği'ne giderek ifade verdik.
Bana ve meslektaşlarıma yönelik müdahaleler nedeniyle şikâyetçi oldum.
Yaşadıklarımı tek tek anlattım.
Kimsenin siyasi görüşüyle, hangi partiye oy verdiğiyle ilgilenmiyorum.
Ben görevimi yapıyorum.
Bugün CHP'nin programını takip ederim, yarın AK Parti'nin, MHP'nin ya da başka bir siyasi partinin programına giderim.
Hangi partinin programında yaşanırsa yaşansın gazeteciye yönelik saldırının karşısında dururum.
Çünkü bugün bize yapılan, yarın başka gazetecilere yapılabilir.
Buna sessiz kalamayız.
CHP'YE SORUYORUM: HANİ BASIN ÖZGÜRLÜĞÜ OLACAKTI?
Şimdi dönüp sabahki fotoğrafa bakıyorum.
Tokalaştığımız, sohbet ettiğimiz, güzel mesajların verildiği o fotoğrafa...
Bir de akşam yaşadıklarımıza bakıyorum.
Sabah basın özgürlüğü konuşuluyor.
Akşam gazetecilerin telefonlarına müdahale ediliyor.
Sabah gülümseyerek fotoğraf veriliyor.
Akşam gazetecilere hakaret ediliyor.
Sabah gazetecilerle sohbet ediliyor.
Akşam aynı gazeteciler yaşanan kavgayı görüntülediği için hedef haline geliyor.
Peki, bunun adı ne?
Basın özgürlüğü yalnızca kürsülerde söylenecek güzel bir söz müdür?
Basın özgürlüğünü savunmak, sadece lehinize haber yapıldığında mı geçerlidir?
Asıl mesele, hoşunuza gitmeyen görüntüler çekildiğinde de gazetecinin görevini yapmasına izin verebilmektir.
CHP'ye buradan bir kez daha yüksek sesle soruyorum:
HANİ SİZ BASIN ÖZGÜRLÜĞÜNÜ GETİRECEK PARTİ OLACAKTINIZ?
Basın özgürlüğü vaat ederken kendi programınızda görev yapan gazetecilere yönelik bu müdahaleleri nasıl açıklayacaksınız?
Gazetecilere hakaret edenlere, telefonlarına saldıranlara, Türk bayrağıyla vuranlara karşı ne yapacaksınız?
Bu soruların cevabını bekliyorum.
Şunu da herkes bilsin.
Biz gazeteciyiz.
Salon boşsa boş yazarız.
Dolmuşsa dolu yazarız.
Kavga çıkmışsa kavga olduğunu yazarız.
Kimse bize neyi çekip neyi çekemeyeceğimizi söyleyemez.
Sabah tokalaştığımız fotoğrafı da paylaşırız, akşam yaşadığımız saldırıyı da haber yaparız.
Çünkü bizim görevimiz bir siyasi partiyi memnun etmek değil, gerçeği kamuoyuna aktarmak.
Son sözüm de şu olsun:
Sabah bize anlatılan basın özgürlüğünü akşam o salonda göremedik.
Bizim istediğimiz ayrıcalık değil. Sadece işimizi özgürce yapabilmek.
CHP, basın özgürlüğü söylemlerinin arkasında duracaksa önce kendi programlarında görev yapan gazetecilerin güvenliğini ve çalışma hakkını korumalı.
Biz susmayacağız.
Kameralarımızı kapatmayacağız.
Gerçekleri yazmaya devam edeceğiz.
Çünkü gazetecilik, birilerinin hoşuna gittiği sürece yapılacak bir meslek değildir!
