Büyükşehirlerin ışıltılı caddeleri ile Anadolu'nun tenha sokakları arasındaki fark giderek derinleşiyor. TÜİK'in raporu, yüksek refah grubunun nüfusun çok küçük bir kısmını (yüzde 1,1) oluşturduğunu gösteriyor. Yani "kaymak tabaka" oldukça dar. Çankaya, Beşiktaş ve Kadıköy gibi ilçeler eğitimden sağlığa, gelirden sosyal hayata kadar her alanda Avrupa standartlarını yakalarken; bazı ilçelerde hayat şartları oldukça zorlu seyrediyor. Listenin dibine demir atan 7 ilçe, coğrafi kaderin ve yatırımsızlığın birer örneği gibi duruyor.
KIRSALDAKİ ZORLU YAŞAM
Sıralamanın sonundaki ilçelere bakıldığında ortak bir profil çıkıyor: Nüfusu az, ulaşımı zor ve ekonomisi tarıma dayalı. Kayseri'nin Felahiye'si, Sinop'un Dikmen'i veya Kastamonu'nun Pınarbaşı ilçesi...
Bu yerleşim yerlerinde hane halkının geliri düşük, internet ve teknolojiye erişim sınırlı, üniversite mezunu oranı az. Gençlerin büyük şehirlere kaçtığı, geride ise yaşlı nüfusun kaldığı bu ilçeler, sosyoekonomik endekste puan toplayamıyor.
EN FAKİR 7 NOKTA
Raporun sonuç bölümünde en düşük skora sahip 7 ilçe netleşti. Listeyi Giresun'un Çamoluk ilçesi sürüklüyor. Onu sırasıyla Konya-Derebucak, Sivas-Doğanşar, Kayseri-Felahiye, Sinop-Dikmen, Kastamonu-Pınarbaşı ve Çankırı-Bayramören izliyor. Bu tablo, bölgesel kalkınma politikalarının yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini işaret ediyor.
