Gerçek Bir Müzakere Ortamı Oluşmadı
Karara konu olan somut olayda; uzun yıllar aynı iş yerinde çalışan bir işçi, mesai bitimine doğru aniden işten çıkarıldı. İşveren, işçinin dava açma hakkını (işe iade veya tam tazminat davası) elinden almak için aynı saat dilimi içinde hazırda bekleyen bir arabulucu vasıtasıyla süreci başlattı. İşçiye hiçbir yasal hakkı tam anlatılmadan, çok kısa sürede "hızlandırılmış" bir anlaşma tutanağı imzalatıldı. Yüksek mahkeme, bu yapılandırılmış tablonun gerçek, özgür ve baskıdan uzak bir müzakere ortamı yaratmadığına vurgu yaptı.
Yargıtay'ın Tutanakları Geçersiz Sayma Kriterleri:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, bundan sonraki tüm işçi-işveren uyuşmazlıklarında rehber olacak şu 4 temel hileli adımı tek tek sıraladı:
Düşünme Süresinin Yok Edilmesi: İşten çıkarma eylemi ile arabuluculuk masasına oturtulma anı arasında işçinin sakin kafayla düşünebileceği, bir avukata veya sendikaya danışabileceği makul bir sürenin bırakılmaması.
Özgür İradenin Somutlanamaması: İşçinin şok halindeyken, panik ve işsiz kalma korkusu altındayken imza attığı, özgür iradesinin oluştuğuna dair dosyada hiçbir somut ve inandırıcı delil bulunmaması.
Piyasa Altı Düşük Ödemeler: Normal yasal haklarına göre (kıdem, ihbar, yıllık izin, fazla mesai) hesaplanması gereken tutarın çok daha altında, komik rakamlarla işçinin "anlaşmaya" zorlanması.
Müzakere Değil Yönlendirme: Arabuluculuk masasının iki eşit tarafın hak arayışından ziyade, işverenin önceden hazırladığı metni işçiye dikte ettirdiği bir "yönlendirme" operasyonuna dönüştürülmesi.
Bu şartlar altında atılan imzaların işçinin gerçek iradesini yansıtmadığına hükmeden Yargıtay, tutanakları geçersiz kılarak işçinin gerçek tazminat haklarını arayabilmesi için yargı yolunu yeniden sonuna kadar açtı.
