KDV uygulamalarının yürürlüğe girdiği 1985 yılından bu yana konut ve iş yeri satışlarındaki vergi oranları tapu kayıtlarına göre belirleniyordu. Maliye'nin 2011 yılında yayımladığı bir sirkülerle fiili kullanım durumunu esas alması, sektörde uzun yıllar sürecek hukuki krizin temelini attı.
MALİYE'NİN GÖRÜŞ DEĞİŞİKLİĞİ CEZALI TARHİYAT GETİRDİ
Düzenleme sonrası tapuda ofis olarak görünen taşınmazlar indirimli KDV oranıyla satılmaya başlandı. Maliye 2014 yılında bu uygulamanın hatalı olduğuna karar vererek eski sisteme döndü.
Düşük oranla satış yapan mükelleflere cezalı tarhiyatlar kesildi. KDV iadesi alan mükelleflerden bu tutarlar cezalı tahsilat kapsamında geri istendi.
DANIŞTAY İLK AŞAMADA FİİLİ KULLANIMA DİKKAT ÇEKTİ
Kesilen cezalar üzerine konuyu yargıya taşıyan sektör temsilcileri uzun bir hukuki mücadele başlattı. Danıştay ilk incelemelerinde apart ünitelere farklı bir yaklaşım sergiledi.
Konut olarak kullanıma uygun projelendirilen ve teslim anında ikametgah olarak kullanılan yapılarda indirimli KDV hesaplanması gerektiğine yönelik kararlar verildi.
APART ÜNİTELER İÇİN YÜZDE 20 KDV DÖNEMİ KESİNLEŞTİ
Bölge İstinaf Dairelerinin itirazlarını inceleyen Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu (VDDK) tartışmaları sonlandıran hükmü açıkladı. Kurul, tapuda "apart tatil ünitesi" veya "clup apart" olarak nitelendirilen bölümlerin fiilen konut olarak kullanılsa dahi bu statüde değerlendirilemeyeceğine karar verdi.
Alınan bu emsal kararla birlikte apart ünite satışlarında alıcıların kullanım şekli devreden çıktı. Resmi tapu kayıtları esas alınarak bu taşınmazların satışında indirimli oran yerine yüzde 20 KDV uygulanması zorunlu hale geldi.
