Bitlis’in Ahlat ilçesine bağlı Kırklar Mahallesi’nde bulunan bir pomza madeni, üç yıldır alışılmadık bir misafir ağırlıyor. Maden sahasında çalışan işçilerin her gün yemek verdiği yaban tilkisi, zamanla madenin adeta bir parçası haline geldi. Başta sadece karın doyurmak için ara sıra uğrayan tilki, çalışanların sıcak yaklaşımıyla birlikte her gün düzenli olarak gelmeye başladı.
Madenin Müdavimi: “İlk Başta Çekingendi, Şimdi Aileden Biri”
İşçilerin “madenin maskotu” olarak tanımladığı tilki, ilk zamanlar temkinliydi. Ancak gün geçtikçe işçilere alıştı ve aralarındaki bağ güçlendi. İşçiler, yemek molalarında artan ekmek ve yiyeceklerle tilkiyi beslemeye başladı. Bazı günler çalışanların ellerinden bile yemek alan tilki, artık neredeyse her vardiyada görünüyor.
Maden çalışanlarından biri, “İlk zamanlar uzaktan gelip bakıp gidiyordu. Şimdi bizimle birlikte yemek saatini bekliyor. Aramızda sessiz bir dostluk oluştu” sözleriyle durumu özetledi.
Doğayla Kurulan Sıcak Bir Bağ
Tilkinin varlığı, maden çalışanları için sadece bir renk değil, aynı zamanda moral kaynağı haline gelmiş durumda. İşçiler, bu küçük dostluk sayesinde doğayla daha derin bir bağ kurduklarını ifade ediyor.
Çalışanlar, “Burada şartlar bazen zor olabiliyor ama bu tilkiyi görmek bizi mutlu ediyor. Ona zarar vermeden, doğaya saygılı şekilde bir yaşam alanı paylaşıyoruz” diyor.
Yaban Hayatına Saygılı Yaklaşım Takdir Topluyor
Bölgedeki bu örnek davranış, insan-doğa ilişkisi açısından takdir topluyor. Uzmanlar, yaban hayvanlarının yerleşim ya da iş alanlarına yönelmesini doğal yaşam alanlarının daralmasıyla ilişkilendirirken, bu gibi karşılaşmalarda zarar vermeyen, koruyucu bir yaklaşımın önemini vurguluyor.
Ahlat’taki maden işçilerinin üç yıl boyunca sürdürdüğü bu dostluk, hem doğa sevgisinin güzel bir örneği hem de küçük bir ilginin bile büyük bağlar kurabileceğini gösteren etkileyici bir hikâye olarak hafızalarda yer ediyor.
