Kuzeyde Karadeniz, güneyde ise Marmara Denizi ile çevrelenen bu geçiş coğrafyasında, nem oranının sürekli yüksek olması ve bol yağış alınması sayesinde çok güçlü bir orman yapısı oluşmuştur. Kocaeli'nin dağlık ve ormanlık alanlarında en yaygın olarak karşılaşılan bitkiler, nemcil karakterdeki Kayın (Fagus) ve Kestane (Castanea) ağaçlarıdır. Özellikle Samanlı Dağları'nın kuzey yamaçları, güneş ışığını bile zor geçiren sık kayın ormanlarıyla kaplıdır ve doğa yürüyüşçülerinin en uğrak noktalarından biridir.
Samanlı Dağları'nın Nemli ve Sık Orman Dokusu
İzmit Körfezi'ni güneyden kucaklayan Samanlı Dağları ile kuzeydeki Kartepe zirvelerine doğru tırmanıldıkça, kestane ve kayın ağaçlarının arasına meşe, gürgen ve ıhlamur ağaçları da katılır. Sonbahar mevsimi geldiğinde Kocaeli ormanları, kestane toplamak için ormana akın eden yöre halkıyla dolar taşar. Kestane ağaçlarının bu denli yaygın olması, bölgedeki yaban hayatını da doğrudan destekleyen bir besin zinciri yaratmaktadır. Orman altı florasına inildiğinde ise Karadeniz ikliminin karakteristik bitkileri olan orman gülü, böğürtlen ve eğrelti otlarının toprağı adeta bir halı gibi kapladığı, çok yoğun ve geçit vermez bir bitki örtüsü göze çarpar.
Kestane ve Kayın Ağaçlarının Bölgedeki Yoğunluğu
Kocaeli'nin kuzey kesimlerine, yani Karadeniz sahiline bakan Kandıra gibi ilçelerine doğru ilerlediğimizde ise orman ağaçlarının yerini yavaş yavaş fındık bahçeleri almaya başlar. Tıpkı Doğu Karadeniz'de olduğu gibi, Kandıra ve köylerinde fındık yetiştiriciliği oldukça yaygındır ve geniş araziler bu çalımsı ağaçlarla kaplıdır. Tarımsal alanların dışında kalan sulak bölgelerde ise çınar ve kavak ağaçları göze çarpar. Sanayinin getirdiği yoğun kentleşme baskısına rağmen, Kocaeli'nin kuzey ve güney yamaçlarını inatla savunmaya devam eden bu gür ormanlar ve kestane-kayın ikilisi, şehrin oksijen kaynağı ve en yaygın botanik hazinesi olmaya devam etmektedir.
