Bursa sınırında yer alan bu şirin Gürcü köyü, geçmişin izlerini taşırken bir yandan da modern yaşamın imkanlarından faydalanıyor.
Kaybolan Miraslar ve Emanetler
Köy sakinlerinden Mehmet Kamil Şirin ve köylülerin aktardığına göre, Hamidiye Köyü’nün tarihi oldukça eskiye dayanıyor. Köyün ilk camisi 1880 yılında inşa edilmiş ancak tarihi cami yıkılıp yerine yenisi yapıldığında, içinden adeta tarih fışkırmış. Köyün en büyük manevi değerlerinden biri olan ve özenle korunan Hırka-i Şerif, günümüzde de çalınma riskine karşı çelik kasalarda kilitli tutuluyor ve yalnızca bayramlarda vatandaşların ziyaretine açılıyor.
Caminin yıkımı sırasında ortaya çıkan ve üzerinde Ayetel Kürsi yazılı olan meşhur pirinç tanesi ise köyün hafızasında buruk bir anı olarak kalmış. Köylüler, geçmişte bir televizyon kanalının çekimleri sırasında bu nadide pirinç tanesinin kaybolduğunu ifade ediyor. Köyde ayrıca Sultan II. Abdülhamid döneminden kalma tarihi bir köprü ve geçmişi 1878 yılına kadar uzanan, civar köyler arasındaki tek tarihi okul binası bulunuyor.
Tapular Valide Sultan Vakfı'na Dayanıyor
Hamidiye Köyü, coğrafi olarak Kocaeli ile Bursa sınırının tam kesişim noktasında yer alıyor. Bursa’nın İznik ilçesine bağlı Kırkarman köyü ile komşu olan Hamidiye’nin toprak geçmişi de oldukça ilginç. Köylüler, eski tapularının Bursa’daki Valide Sultan Vakfı’na kayıtlı olduğunu, bu hukuki durumun daha sonra İstanbul üzerinden yürütülen çalışmalarla düzeltildiğini belirtiyor.
Ancak köyün bugün karşı karşıya olduğu en büyük sorunlardan biri miras hukuku. Dedelerden kalan tarlaların iki kuşaktır bölünememesi, tapuların 300-400 hisseye kadar ulaşmasına neden olmuş. Hisseli tapular yüzünden arazilerini işletemeyen köylüler, yerlerinin izale-i şuyu (ortaklığın giderilmesi) davalarıyla ellerinden çıkmasından dert yanıyor.
Tarımdan Sanayi İşçiliğine Dönüşüm
Geçmiş yıllarda tütüncülük ve harman zamanı yoğun bir tarım hareketliliği yaşanan Hamidiye’de, bugün tarım ve hayvancılık neredeyse bitme noktasına gelmiş. Komşu Bursa köylerinin geniş ovalara sahip olması nedeniyle tarımda çok ileri gittiğini söyleyen Hamidiye sakinleri, coğrafi yapı nedeniyle kendilerinin bu yarışta geride kaldığını ifade ediyor.
Köyün genç ve orta yaş nüfusu, geçimini sağlamak için tarım yerine bölgedeki tersanelere, Ford fabrikasına, belediyeye ve maliyeye yönelmiş durumda. Köyde genel gelir düzeyinin iyi olduğunu belirten Mehmet Kamil Şirin, "Eski tütüncülük, üzümcülük kalmadı. Şimdi emekli olmazsak açız. Herkes tersaneye, fabrikalara girdi" diyerek ekonomik dönüşümü özetliyor.
"Yaşamak İçin Harika Bir Köy"
Tarım zayıflamış olsa da Hamidiye Köyü sunduğu yaşam kalitesiyle sakinlerini mutlu ediyor. Doğalgaz altyapısına sahip olan köyde ulaşım sorunu bulunmuyor ve çetin kış şartlarında bile yollar kapanmıyor. Hem doğanın içinde kalmak hem de şehir imkanlarına 10-15 dakikada ulaşmak, Hamidiye’yi Kocaeli’nin en yaşanabilir ve özel köylerinden biri yapmaya devam ediyor.
