Yıllarca yüksek prim ödeyen ise sistemin kaybedeni oluyor. Maaşlara yapılan her dokunuş, sistemin başka bir yerinde arıza veriyor. Kısa vadede cepleri bir nebze rahatlatan düzenlemeler, uzun vadede sosyal güvenlik sisteminin (SGK) temel mantığını sarsmaya başladı. Özellikle en düşük emekli aylığının sürekli yukarı itilmesi, prim-maaş dengesini altüst etti. Uzmanlara göre tehlike çanları çalıyor; çünkü sistemin bütünü zarar görüyor.
YÜKSEK PRİM ÖDEYENİN SUÇU NE?
Sistemin en çok tartışılan yarası, prim adaletsizliği. Yıllarca "emekliliğim rahat geçsin" diyerek tavandan prim ödeyen vatandaş, bugün en düşükten ödeyenle neredeyse aynı maaşı alıyor. Enflasyon karşısında maaşı korunamayan nitelikli çalışan ve emekli, "O zaman neden yıllarca fazla ödedim?" sorusunu soruyor. Prim ile maaş arasındaki bağın kopması, sistemin finansman yapısını zorluyor.
HERKES 'EN DÜŞÜK'TE BULUŞUYOR
Yapılan zamlar kağıt üzerinde yüksek görünse de ortalama refahı yukarı taşımıyor. Aksine, maaşlar taban seviyede kümeleniyor. En düşük emekli aylığının sürekli artırılması, orta ve üst grup maaşları yakaladı. Bu durum, emeklilik sisteminde tehlikeli bir eğilim olarak görülüyor. Maaşların yukarıda değil, en alt seviyede eşitlenmesi, uzmanlarca "refah artışı" olarak değil, "standartların düşmesi" olarak yorumlanıyor.
CEPTEKİ PARA ARTIYOR, ALIM GÜCÜ ERİYOR
Rakamların büyümesi, sofradaki ekmeği büyütmüyor. Ücretlerde nominal (rakamsal) artışlar yaşansa da, enflasyon canavarı bu zammı daha cebe girmeden eritiyor.