Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarında 67 olan il sayısı, özellikle 80'li yılların sonundan itibaren başlayan idari reformlarla 81'e ulaştı. Bir zamanlar bağlı bulundukları illerin en büyük ve stratejik ilçeleri olan 14 yerleşim yeri, nüfus artışı, ekonomik gelişim ve jeopolitik konumları nedeniyle zamanla müstakil birer il haline getirildi.
1989: Büyük Dönüşümün Başlangıcı
İl sayısındaki artışın fitili 1989 yılında ateşlendi. Niğde’nin ilçesi olan Aksaray, Gümüşhane’den ayrılan Bayburt, Konya’nın dev ilçesi Karaman ve Ankara’nın sanayi merkezi Kırıkkale, aynı yıl içinde il ilan edilerek Türkiye’nin yeni şehirleri oldu. Bu süreci 1990’da Siirt’ten ayrılan Batman ve Şırnak, 1991’de ise Zonguldak’ın ilçesi olan Bartın takip etti.
Yalova ve Düzce’nin Özel Durumu
Listenin en dikkat çeken geçişlerinden biri 1992 yılında yaşandı. İstanbul'un sayfiye yeri olarak bilinen Yalova, Marmara Bölgesi'nin yeni ili olurken; aynı yıl Ardahan, Iğdır, Karabük, Kilis, Osmaniye ve Yalova bağımsızlıklarını ilan etti. Türkiye'nin 81. ve son ili olan Düzce ise diğerlerinden farklı bir hikayeye sahip. 17 Ağustos ve 12 Kasım 1999 depremlerinin ardından yaraların daha hızlı sarılması amacıyla Bolu'dan ayrılarak il statüsüne kavuşturuldu.
