Babasının ve dedesinin de saatçi olduğunu belirten Kurtaran, mesleğin kuşaktan kuşağa aktarıldığını söyledi. Yaklaşık 18 yıl babasının yanında çalıştığını ifade eden Kurtaran, askerliğin ardından mesleğe devam ettiğini, 2004 yılında belediyede zabıta olarak göreve başladığını ve 20 yıl bu görevi sürdürdükten sonra emekli olduğunu kaydetti.
“Yeni Gelmedik, Geri Döndük”
Emekliliğin ardından yeniden saat tamirciliğine başladığını dile getiren Kurtaran, “Amacım halka hizmet etmek. Zabıta mesleğini başarıyla tamamladığımı düşünüyorum. Şimdi de vatandaşlara mesleğimle yardımcı olmak istiyorum. Yeni gelmedik, geri döndük” dedi.
Saat tamirciliğinin sabır ve ustalık gerektirdiğini vurgulayan Kurtaran, mesleğin inceliklerine dikkat çekti. “Bu meslek çok ince bir iştir. En küçük vidasına kadar dikkat ister. Göz nuru, el becerisi ve sabır gerektirir. Kuyumculuktan daha ince bir meslek diyebilirim” ifadelerini kullandı.
Türkiye’nin Dört Bir Yanında Saatçi Akrabalar
Meslek hayatı boyunca üç çırak yetiştirdiğini belirten Kurtaran, yetiştirdiği ustaların Kilis, Gaziantep ve İstanbul’da mesleği sürdürdüğünü söyledi.
Aile fertlerinin Türkiye’nin farklı illerine yayıldığını ifade eden Kurtaran, “İstanbul’da, Adana’da, Fethiye’de, Ankara’da saatçi akrabalarımız var. Dededen gelme bir meslek olduğu için Türkiye’nin dört bir yanına dağılmış durumdayız” dedi.
Şıh Mehmet Tekkesi’nden Günümüze
Kurtaran, aile büyüklerinden dinlediği meslek hikâyesini de paylaştı. Kilis’te “Şıh Mehmet Tekkesi” olarak bilinen yerde dönemin önemli isimlerinden Rafık Baytaz Efendi’nin zanaatkârlığı teşvik ettiğini aktaran Kurtaran, dedesinin de bu yönlendirmeyle saatçilik mesleğine başladığını söyledi.
Dedesinin köstekli bir saati tamir ederek çalıştırdığını ve ardından dükkân açtığını belirten Kurtaran, “Severek yapılan meslekte başarı kaçınılmazdır” diyerek sözlerini tamamladı.
